Winnares van de Juniors 1.40m Astrid Rooms nam deel in Mechelen aan de -25 yrs met een wild die ze won via de Gouden Laarsfinales. Hieronder vertelt ze over haar ervaringen! Klik hier om haar ervaringen te bekijken dankzij een filmpje dat ze zelf maakte!

Dinsdag 27/12
De lang verwachte week van Mechelen is eindelijk begonnen. Ik besluit om dinsdagmiddag al te vertrekken met de paarden, zodat we nog een extra dagje kunnen genieten. Eens aangekomen in Mechelen installeren we ons en zadelen we de paarden op om eens los te rijden (tussen de grote ruiters). Vorige jaren heb ik er steeds nationaal gereden, maar nu was het toch een ander gevoel, een beter gevoel.

Woensdag 28/12
Vandaag staan de eerste proeven op het programma in de late namiddag, dus ik rij ze in de voormiddag nog eens los, daarbij word ik vergezeld door de GCT finale winnaar Roger-Yves Bost en Europees kampioen Kevin Staut. Ik start de 1.30m met Dolores van ’t Paradijs. Ze is het paard van mijn broer die ik een week ervoor ter vervanging kreeg van mijn geblesseerde Fragile van ’t Paradijs. Dus met één foutje ben ik heel tevreden. In de 1.40m start ik met mijn gouden laars winnaar Easy van ’t Paradijs. We brengen het ervan af met twee fouten, maar het gevoel zit goed. s’ Avonds bewonder ik de CSIW 5* met een speedproef. Dan hoop ik dat ik de volgende dagen de barrage bereik. Mechelen staat ook bekend voor de leuke feestjes ’s avonds en daarvan wou ik toch ook eens proeven. Maar we maken het niet te laat want morgen start mijn proef al om 9 uur.

Donderdag 29/12
We krijgen de eerste proef op de A piste, ik ga al vrij vroeg verkennen want ik ben bij de eerste starters. De nekkerhal is precies voor mij alleen, het is muisstil en geen kat te bespeuren, dat is wel bijzonder, eens de proef gestart is loopt het wel vol. Het is een mooie proef, als voorbereiding voor de grote prijs. Ik krijg helaas één fout, waardoor ik de barrage weer aan mij moest voorbij laten. Maar deze proeven ben ik nog niet gewoon dus ik heb in eerste instantie gewoon met volle teugen genoten. Later op de dag in de 1.30 krijgen we een barema A rechtstreeks op tijd. Hier wou ik er voorgaan en ik weet dat Dolores snel is, maar een snelle tijd brengt risico’s met zich mee en verlaat ik de ring weer met één fout. Een prijs heb ik dus nog niet in handen en ik zet mijn zinnen volledig op de laatste dag. ’s Avonds bekijk ik met een lerend oog de grote prijs van de vijf sterren en krijg ik al zin in de volgende dag. Uiteraard volgt ‘nog eentje drinken’ bij de afsluiter van de dag. Maar weer gedragen we ons want we zijn er natuurlijk voor de sport.

Vrijdag 30/12
Onze eerste proef is weer vroeg in de morgen op de B piste. Dolores zit de voorbije dagen al in vorm maar we hadden het met onze resultaten nog niet bewezen, nog enkele tips voor ik de ring binnen ging van mijn studerende broer achter zijn computerscherm. We bereiken de finish eindelijk met een foutloze rit en een eindresultaat met een vierde plaats. Blijmoedig verlaat ik de ring. Maar die vreugde zet zich snel om in stress voor de grote prijs. Ik verken het parcours, deze lijn moet je volgen, de andere weer een beetje terug, de volgende weer vooruit, ik heb zo’n proef nog nooit gereden. Ik rij de piste binnen en dat geeft me echt een kick, het draven rond die mooie, grote hindernissen, het klinkt misschien een beetje als een amateur, maar tussen deze startlijst was ik de amateur. Ik ben nul tot aan de driesprong, waarvan ik de uitsprong meekrijg en de oxer daarna ook waar vele in de fout gaan. En vervolgens de laatste neem ik ook nog mee. Op de uitslag is dit een niet zo mooi resultaat. Maar ik denk stiekem: Easy, hier gaan we aan werken, en volgend jaar staan we hier terug met misschien een foutloze rit. Ik sluit de ‘feestweek’ af met de prachtige sport van de wereldbeker. Met vooral dank aan een grote favoriet Gregory Wathelet.
Na dit soortdagboek verhaal hoort natuurlijk het volgende: Dank u Gouden Laars en Jumping Mechelen voor deze ervaring!

Naar top